Παρασκευή, 6 Απριλίου 2012

Αριστεροί υπέρ Δράσης!

Μετά από δύο χρόνια κρίσης το ελληνικό πολιτικό σύστημα αρνείται πεισματικά να ανανεωθεί. Νέα σχήματα που ξεπηδούν, όπως η Δημοκρατική Αριστερά, υιοθετούν τις παλιές τακτικές του ψαρέματος σε θολά νερά, της ασάφειας, της απροθυμίας να στηρίξουν οποιαδήποτε μεταρρύθμιση (πάντα, βέβαια, διότι έχουν στο μυαλό τους μία καλύτερη). Τα κόμματα εξουσίας βλέπουν τη δύναμή τους να φθίνει, αλλά οι νεωτερικές δυνάμεις στο εσωτερικό τους (Ραγκούσης, Μόσιαλος... στη ΝΔ δεν είμαι σίγουρος ότι έχει απομείνει κανένας) ηττώνται κατά κράτος. (Εδώ πρέπει να πιστώσουμε τον ΓΑΠ που, αν και αποτυχημένος πρωθυπουργός, ανέδειξε νέα πρόσωπα, ορισμένα από τα οποία με σαφώς ανώτερο ήθος των παλαιότερων· με την ήττα του ΓΑΠ γίνονται και αυτοί τελείως περιθωριακοί.)

Το ιστολόγιο στήριξε εξ αρχής την προσπάθεια για την ανανέωση (τι φορτισμένη λέξη!) της Αριστεράς, αλλά προειδοποίησε κιόλας ότι αυτή η προσπάθεια οδηγούνταν σε αποτυχία. Τελικά, έγινε σαφές ότι η αυτοχριζόμενη αριστερή επιλογή δεν είναι και η πιο φιλολαϊκή. Παρακολουθώντας τις προσπάθειες για συνεννόηση κάποιων φιλελεύθερων-μεταρρυθμιστικών δυνάμεων, οι οποίες δεν είχαν την επιτυχία που θα ήθελα (παραγοντισμός και μικρομεγαλισμός και εκεί), κατέληξα ότι η μόνη συνεπής μεταρρυθμιστική δύναμη για αυτές τις εκλογές είναι ο συνδυασμός Δράσης - Φιλελεύθερης Συμμαχίας, του οποίου τα ψηφοδέλτια θα τιμήσουν και ορισμένες εξαιρετικές προσωπικότητες της Κεντροαριστεράς.

Μέχρι τις εκλογές, καλώ το τεράστιο αναγνωστικό μου κοινό να μεταφερθεί στο ιστολόγιο ειδικού σκοπού Αριστεροί υπέρ Δράσης!, και να στηρίξει την όχι τελείως απέλπιδα προσπάθεια να μπει αυτός ο συνδυασμός στη Βουλή.

Θα δώσω και ένα «αντιμνημονιακό» χρίσμα (διότι τόσο ρεύμα που έχω, μπορώ να το μοιράζω): Θα ήθελα να μπουν στη Βουλή και οι Οικολόγοι Πράσινοι. Μ' όλη τους την αδυναμία να υιοθετήσουν ρεαλιστικές προτάσεις για την κρίση, έχουν μία φρεσκάδα και ένα συλλογικό ήθος που ξεφεύγει από την πεπατημένη, και σε συνδυασμό με τις ισχυρές ευρωπαϊκές τους αναφορές θα ήταν, νομίζω, ένας παράγοντας ανανέωσης της πολιτικής.

Για όσους επιμένουν στη Δημοκρατική Αριστερά και ψηφίζουν στην Α' Αθήνας, σταυρό στον Μάνο Ματσαγγάνη!

Politics, math and more...

Ένα ιστολόγιο.