Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2012

Είναι ο Κουβέλης το μικρότερο κακό;





Ο «κύριος τίποτα» της Αριστεράς είναι επιλογή ήττας και απαισιοδοξίας.


του Γιάννη Σακελλαρίδη

Με το πολιτικό σκηνικό να κυριαρχείται από τους εκπροσώπους της μεταπολιτευτικής κατάντιας, του βαθέος ΠΑΣΟΚ και της βαθιάς ΝΔ, των ακροδεξιών παραφυάδων και της Συριζικής αντιπολίτευσης που καταφέρνει ακόμα, μετά και από τόσα χρόνια ανοησίας, να προκαλεί με τις ακρότητές της, δεν είναι λίγοι όσοι βλέπουν στο πρόσωπο του μειλίχιου προέδρου-μονάρχη της Δημοκρατικής Αριστεράς μία καλύτερη επιλογή, μία άμυνα απέναντι στη λαίλαπα της λιτότητας και του Μνημονίου, μία φωνή που θα ήθελαν να διαδραματίσει κάποιον ρόλο στο πολιτικό σκηνικό μετά τις εκλογές. Τα ποσοστά της ΔΗΜΑΡ στις δημοσκοπήσεις επιβεβαιώνουν τις προσδοκίες· είναι όμως όντως ο Κουβέλης καλύτερος από τους άλλους;

Είναι αλήθεια ότι πρόκειται για πολιτικό που, αν και θα μπορούσε, δεν επιδίωξε μεγάλες δόξες και αξιώματα, αλλά έκανε την καριέρα του μέσα από μικρά κόμματα της αντιπολίτευσης. Αυτό όμως δεν τον καθιστά αυτομάτως κάτι το ιδιαίτερο: και οι περισσότεροι σύντροφοι του ΚΚΕ έχουν αντίστοιχη στάση, μάλιστα χωρίς αρχηγικές φιλοδοξίες οι περισσότεροι, αλλά όσο και αν αυτό τους καθιστά κάπως συμπαθείς κανείς σχεδόν δε θα ήθελε να τους δώσει εξουσία. Επίσης, το κόμμα του Φώτη Κουβέλη έχει μία συνεπή στάση κατά της βίας και των ακροτήτων, κάτι που αποτελεί θετική συμβολή στην πολωμένη εποχή που ζούμε. Τέλος, πρωτοστάτησε στις ανατροπές που συντελέσθηκαν στις δημοτικές εκλογές - οι τότε πρωτοβουλίες του όμως είναι στον αντίποδα της έκτοτε αδράνειάς του.

Πέραν αυτών όμως τι; Ποιος είναι ο ρόλος που αντικειμενικά διαδραματίζει ή θα διαδραματίσει αυτό το κόμμα στο προσεχές μέλλον; Εδώ, λίγα τρέιλερ από την πρόσφατη ιστορία.


  • Έργο πρώτο, σκηνή πρώτη: Ο Κώστας Σημίτης, συνοδοιπόρος του Ανδρέα Παπανδρέου από την αρχή αλλά εκφραστής μειοψηφικών τάσεων μέσα στο ΠΑΣΟΚ, αναλαμβάνει από σπόντα την πρωθυπουργία και ρίχνει το σύνθημα του εκσυγχρονισμού. Εδώ έχουμε ήδη μία διαφορά από τον Κουβέλη: ο Κουβέλης δεν έχει ρίξει κανένα σύνθημα. Όσο και αν η λέξη «σύνθημα» απωθεί, και όση κριτική και αν κάνει κανείς στο περιεχόμενο του σημιτικού εκσυγχρονισμού, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Σημίτης προώθησε ένα όραμα, το οποίο αποτελούσε τομή ως προς την μέχρι τότε πορεία του κόμματός του. Το σύνθημα αυτό του έδωσε αρκετή ώθηση ώστε η πρώτη του τετραετία να θεωρείται από πολλούς η καλύτερη της Μεταπολίτευσης. Σκηνή δεύτερη: Τα παλικάρια του Σημίτη έχουν ρημάξει το κράτος κατά τα ειωθότα του κόμματός τους· ο εκσυγχρονισμός έχει γίνει το όχημα για την αναπαραγωγή του βαθέος ΠΑΣΟΚ (μεταξύ άλλων, βεβαίως).


  • Έργο δεύτερο: Έχει έρθει η ώρα του Καταλληλότερου, που έχει υποσχεθεί την επανίδρυση του κράτους. Το τρέιλερ είναι σύντομο γιατί δεν αξίζει σχολιασμό. Παρατηρούμε μόνο μία παρόμοια ασάφεια ανάμεσα στην «επανίδρυση» του Καραμανλή και τις τοποθετήσεις του Φώτη Κουβέλη.


  • Έργο τρίτο: Ο Αντώνης Σαμαράς, πρωτοστάτης μαζί με τον Αλέξη Τσίπρα στον ανένδοτο κατά του Μνημονίου, βάζει την υπογραφή του στην επιστολή συμμόρφωσης προς τους δανειστές: «Αν η Νέα Δημοκρατία κερδίσει τις επόμενες εκλογές στην Ελλάδα, θα παραμείνει προσηλωμένη στους στόχους και τις βασικές πολιτικές του Προγράμματος, όπως περιγράφονται στο Μνημόνιο και τη Χρηματοπιστωτική Συμφωνία.» Το παραμύθι έχει τελειώσει...

...για τη Νέα Δημοκρατία. Όχι όμως για όλους. Δια του υπεύθυνου Οικονομικών η Δημοκρατική Αριστερά αντέδρασε στη συνεδρίαση του Eurogroup ζητώντας περισσότερα δανεικά για την «ανάπτυξη». Στην ίδια δήλωση διαμαρτύρεται για το προβλεπόμενο υψηλό επίπεδο του χρέους το 2020· βγάλε άκρη τώρα αν θέλει ή δε θέλει περισσότερα δανεικά. Ο γραμματέας του κόμματος εξηγεί στην «Αυγή» ότι η ΔΗΜΑΡ δε θα χρειαστεί να υπογράψει ποτέ αντίστοιχη επιστολή γιατί «πλέει σε ένα πολιτικό ρεύμα που το έχουν σφραγίσει ο Ηλίας Ηλιού και ο Λεωνίδας Κύρκος και που μέχρι τις μέρες μας συνεχώς και αδιαλείπτως παλεύει για την ευρωπαϊκή ενοποίηση και για τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της χώρας».

Για να μη μακρυγορούμε, επειδή και η κουτσή Μαρία μπορεί να δει ότι αυτά είναι τζάμπα λόγια και ανοησίες που θα ακυρωθούν από την πρώτη στιγμή που θα αναλάβει κυβερνητικές ευθύνες, ας δούμε εν τάχει τα παραπάνω έργα σε αντίστροφη σειρά, όπως θα επαναληφθούν με νέο πρωταγωνιστή τον Κουβέλη: Πρώτα, η επιστολή. Έπειτα, θα έρθει ο λογαριασμός για την ασάφεια: με εξουσία και ευθύνες στα χέρια τους, τότε για πρώτη φορά θα αναρωτηθούν οι φωστήρες της ΔΗΜΑΡ πιο είναι το περιεχόμενο της «διαφορετικής πολιτικής» που κήρυσσαν - μέχρι να το βρουν το αποτέλεσμα θα είναι μία διαχείριση σύμφωνη με την πεπατημένη, με την επιπρόσθετη αδεξιότητα του πρωτάρη. Τέλος, θα αναλάβουν τα «παλικάρια»: οι κομματάνθρωποι, όλες αυτές οι μετριότητες που περιτριγυρίζουν τον πρόεδρο, δεν έχουν να πουν τίποτα, κατηγορούν εμάς τους υπόλοιπους για υπερβολική κριτική, και πάνω απ' όλα, έδιωξαν ή σφύριζαν αδιάφορα όταν οι άλλοι έδιωχναν από το κόμμα και την κεντρική του επιτροπή όλους σχεδόν τους σοβαρούς ανθρώπους που πλαισίωναν το εγχείρημα στο ξεκίνημά του: Ματσαγγάνη, Παπαδάκη, Προκοπάκη, Κιντή και άλλους λιγότερο γνωστούς. Τα παλικάρια, είτε για να δώσουν νόημα στη ζωή τους είτε για περισσότερο επιλήψιμους λόγους (η Ανανεωτική Αριστερά πάντα είχε υψηλό συντελεστή ώσμωσης με δήθεν πολιτικά ευαίσθητους απατεώνες), θα αναλάβουν θέσεις ευθύνης και θα εφαρμόσουν στο Δημόσιο τα ίδια κριτήρια αξιοκρατίας που εφάρμοσαν στο κόμμα τους: η μετενσάρκωση του ΠΑΣΟΚ θα έχει γίνει γεγονός, αν και μπορεί να μοιάζει με φάρσα.

Είναι βεβαίως σαφές ότι ο Κουβέλης προσπαθεί να αποφύγει οποιαδήποτε κυβερνητική ευθύνη, όσο και αν σφετερίζεται τον τίτλο της Ευθύνης. Και πολλοί από τους ψηφοφόρους ούτως ή άλλως τον θέλουν ως αντιπολιτευτική άμυνα, όπως άλλωστε σκέφτεται και η πλειοψηφία των ψηφοφόρων του ΚΚΕ για τη δική της επιλογή. Τι είδους άμυνα είναι όμως στην πράξη; Άμυνα για να μην απολυθεί κανείς από το Δημόσιο, να μην αλλάξει τίποτα στο ασφαλιστικό σύστημα, να μείνουν τα πανεπιστήμια όπως είναι; Ποιος φταίει μετά για τις οριζόντιες περικοπές - δε φταίνε όσοι παίζουν τέτοια άμυνα; Ποιος φταίει για τις ανισότητες που διαιωνίζονται, ποιος φταίει για το αναποτελεσματικό κράτος που κρατάει καθηλωμένη την οικονομία; Ποιος φταίει που δε θα διοριστούν όσοι γιατροί χρειάζονται για να καλύψουν τις ανάγκες των δημόσιων νοσοκομείων, που οι χαμηλοσυνταξιούχοι καλούνται να συμμετάσχουν και αυτοί στο κλείσιμο του ελλείμματος, που επιχειρήσεις κλείνουν και κόσμος απολύεται επειδή τους χρωστάει το κράτος; Πραγματικά δεν υπάρχει καλύτερη επιλογή; Ρωτάω από την οπτική γωνία αριστερών ανησυχιών, ξέρετε, ισότητα, ψωμί, δημόσια αγαθά και τέτοια.

Σας παρουσιάζω τη Δράση: Το κόμμα του «ανάλγητου» Στέφανου Μάνου θέλει να απολύσει 400.000 δημόσιους υπαλλήλους σε τέσσερα χρόνια, να απλοποιήσει και να μειώσει τους φόρους στις επιχειρήσεις, να καταργήσει τις εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία. Στο τέλος θα έχουν όλοι μία σύνταξη 700 ευρώ εγγυημένη, και ό,τι βάλουν στην άκρη ή επενδύσουν στη διάρκεια της ζωής τους. Είναι αυτό αριστερό όραμα; Είναι το όραμά μου;

Όχι. Αλλά ξέρω ότι αν κυβερνούσε η Δράση θα δημιουργούνταν γρήγορα πλεονάσματα, και θα μπορούσα να ελπίζω σε μικρότερη πτώση του γενικού βιοτικού επιπέδου. Οι 400.000 απολυμένοι του Δημοσίου θα έπεφταν σε ένα δίχτυ ασφαλείας (70% του μισθού τους, λέει, για τρία χρόνια) και θα ελευθέρωναν πόρους για την αντικατάστασή τους από εξειδικευμένο προσωπικό, γιατρούς, επιστήμονες, διοικητικά στελέχη υψηλού επιπέδου, που θα μπορούσαν να μεταμορφώσουν το δημόσιο και μεσοπρόθεσμα να προσφέρουν περισσότερα κοινωνικά αγαθά απ' ό,τι κάνει σήμερα το ψευδώνυμο «κοινωνικό κράτος». Ούτε είμαι πεπεισμένος ότι οι απολύσεις είναι η καλύτερη λύση, ούτε είμαι πεπεισμένος ότι τα κοινωνικά αγαθά είναι προτεραιότητα για τους περισσότερους στη Δράση. Ξέρω όμως ότι είναι οι μόνοι που δε χαϊδεύουν τα αυτιά του κόσμου, και άρα κατά τεκμήριο οι μόνοι που θα έκαναν ριζικές αλλαγές στη δομή του κράτους. Και οι αλλαγές αυτές θα μας έδιναν σύντομα την πολυτέλεια να τσακωνόμαστε, σε ρεαλιστική βάση, για την κατανομή των πόρων, το μέγεθος του δημοσίου και τις κοινωνικές παροχές.

Ψέματα έγραψα, δεν είναι μόνοι. Μαζί με αυτούς, άλλα πολλά άτομα και πολιτικές κινήσεις προσπαθούν να συνεννοηθούν για να φτιάξουν ένα πολυσυλλεκτικό εκλογικό σχήμα που θα αμφισβητήσει τις δομές της Μεταπολίτευσης, στις οποίες δυστυχώς συμπεριλαμβάνεται και τις οποίες στηρίζει η Δημοκρατική Αριστερά. Εύχομαι κάθε επιτυχία σε αυτήν την προσπάθεια, η οποία μπορεί να απαντάει καλύτερα στις αριστερές μου ανησυχίες απ' ό,τι μόνη της η Δράση. Αν όμως, παρ' ελπίδα, αυτές οι προσπάθειες δεν ευοδωθούν, με όλο το σεβασμό στην προσπάθεια των λιγοστών μεταρρυθιστών φίλων που έχουν απομείνει στη Δημοκρατική Αριστερά, θα συμφωνήσω κι εγώ ότι καλύτερη λύση υπάρχει.

41 σχόλια:

  1. Μπράβο, Γιάννη! Φοβερό άρθρο.
    Σπύρος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Υπάρχει κάποια μελέτη που λέει οτι από το δημόσιο περισσεύουν 400000 άτομα; Ή έτσι ο καθένας πετάει έναν αριθμό που έβγαλε από το κεφάλι του;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Γιαννουράκος Γιάννης23 Φεβρουαρίου 2012 - 1:02 μ.μ.

    Η απάντηση έχει ως εξής. Και 400.000 να μην περισσεύουν σίγουρα υπάρχουν 400.000 περισσότερο εξειδικευμένοι με δυνατότητα να παράγουν περισσότερο έργο. Θα το πω διαφορετικά. Γιατί να έχουμε 40 κηπουρούς στον Ευαγγελισμό που δεν έχει κήπο και να μην έχουμε Νοσοκόμες στα Νοσοκομεία. Κοινή Λογική

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @Ανώνυμε, όπως τα λέει ο Γιάννης είναι: Η έκθεση της McKinsey για την ελληνική οικονομία έδειξε (σελ 20 ή 21, ελληνική και αγγλική έκδοση αντίστοιχα) ότι η παραγωγικότητα του ελληνικού δημοσίου είναι πολύ χαμηλότερη από οποιασδήποτε άλλης χώρας του ευρώ. Επειδή δεν ξέρω πώς μετράνε την παραγωγικότητα, εκτιμώ μάλιστα ότι έχουν υποτιμήσει την ταλαιπωρία που υφίσταται ο πολίτης απέναντι στο κράτος. Έχουν διοριστεί εκατοντάδες χιλιάδες για να κάθονται πίσω από γραφεία και να μην κάνουν τίποτα, και υπάρχουν ελλείψεις σε ειδικευμένο προσωπικό. Τελικά αυτό που χρειαζόμαστε είναι ένα κράτος που να δουλεύει, και το μέγεθός του το συζητάμε (είναι από τις πολυτέλειες που γράφω ότι θα έχουμε αν ξεπεράσουμε την κρίση, και όπου μπορούμε να τσακωνόμαστε αριστεροί και δεξιοί). Αλλά προφανώς ένα τέτοιο κράτος χρειάζεται και διαφορετικό προσωπικό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Και επειδή έχω ακούσει πολλές φορές να λένε: ας καταπολεμηθεί πρώτα η φοροδιαφυγή, ας το πάρουμε χαμπάρι: σε ένα κράτος όπου οι μισοί πληρώνονται για να κάθονται ή χρηματίζονται, δε θα καταπολεμηθεί καμία φοροδιαφυγή. Τα δύο είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. To δημόσιο τα τελευταία χρόνια έχει προσλάβει υψηλού επιπέδου στελέχη με σοβαρές σπουδές και υψηλό πνευματικό και ηθικό επίπεδο. Ούτε αυτοί παράγουν διότι το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι. Οι τενεκέδες επικεφαλείς πολιτικοί ηγέτες με τους ανάλογου επιπέδου συμβούλους τους στήνουν μία παραδιοίκηση παραμερίζοντας τα ικανά στελέχη του δημοσίου, προάγουν διευθυντές κομματόσκυλα και το αποτέλεσμα είναι αυτό που βιώνουμε. Αυτή είναι η αλήθεια. Η διοίκηση θα φτιάξει όταν η πολιτική ηγεσία της χώρας το αποφασίσει. όλα τα παραπάνω που διάβασα είναι αλήθειες αλλά μισές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. @NK99: Απολύτως δεκτό. Απλώς να διευκρινήσω ότι είμαι κατά οποιασδήποτε λογικής του στυλ «πρώτα να διορθώσουμε αυτό και μετά τα άλλα», που είναι η τέλεια δικαιολογία να μην αλλάξει τίποτα. Όλα μαζί θα αλλάξουν όλα αλληλένδετα είναι. Δε μου σέρβιραν ποτέ ψάρι που να βρωμάει το κεφάλι και η ουρά να είναι φρέσκια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ατυχέστατο και προχειρογραμμένο άρθρο, με εμφανή την πρόθεση να προβάλλει την ΔΡΑΣΗ του Στ. Μάνου "μειώνοντας" στο πρόσωπο του Φ.Κουβέλη ένα "αντίπαλο" κόμμα αυτό της Δημοκρατικής Αριστεράς.

      Με αδύναμα, άστοχα και παλιάς κοπής επιχειρήματα ( απόλυση 400.000..υπαλλήλων το κυρίαρχο επιχείρημα; ) παραβλέπει το δάσος των πολύπλοκων προβλημάτων και προσπαθεί, αστόχως, να κρίνει επί των πολιτικών επιλογών του Φ.Κουβέλη και της ΔΗΜΑΡ, χωρίς να θέτει ένα αρχικό πλαίσιο επί των αρχών, τουλάχιστον.

      Μα ήταν ανάγκη να προβληθεί η ΔΡΑΣΗ, προβαίνοντας σε ένα αφελές ψυχογράφημα για τον Φώτη;
      Αστεία πράγματα.

      -1. Υποθέτω ότι ο αριθμός "400.000" βγήκε αφού πρώτα μελέτησε τον αριθμό που προτείνει η τρόίκα και κατόπιν τούτου... απλώς διπλασίασε το νούμερο..έτσι για την διαφοροποίηση της πολιτικής θέσης ;!

      -2. Για την παραγωγικότητα του ελληνικού δημοσίου:
      Να απολύσουμε και άλλους 200.000 επιπλέον των 400.000, τότε θα έχουμε και πλέονασμα, άραγε;;
      Από που προκύπτει αυτό; Κάνοντας μεαφυσικές ερμηνείες και εικάζοντας με αοριστίες;

      Τότε γιατί υπάρχει ευρωπαϊκή και παγκόσμια κρίση;
      Δεν κατέπεσε πλήρως ο μύθος της ελεύθερης αγοράςς; Δεν τόχει πάρει χαμπάρι ο κ. Στέφανος Μάνος;

      Υ.Γ.
      Δεν κρίνω αναγκαίο να κάνω αναλυτική κριτική στο άρθρο, Γιάννη.
      Να πω την καλημέρα μου, φίλε και να επισημάνω το "άστοχο", κατά την γνώμη μου.

      Διαγραφή
    2. Δευτερευόντως, αλλά όχι "δεύτερον", προτείνω επαναπροσδιορισμό και επανεξέταση της λέξης "απαισιοδοξία".

      Η γλώσσα, οι έννοιες των λέξεων αλλά και η σωστή τους ερμηνεία, αποτελούν βασικότατα εργαλεία για αναγκαίες, ουσιαστικές και ειλικρινείς επικοινωνίες.
      Η συνέπεια μας στη ερμηνεία των λέξεων και των εννοιών συνιστούν ταυτοχρόνως και προυποθέτουν ειλικρίνεια προθέσεων.

      Μιλάμε για την αναζητούμενη αξιοπιστία του λόγου, δηλαδή.

      Ως εκε τούτου, "απαισιόδοξος" δεν κρίνεται εκείνος ο οποίος διαπιστώνει το παράλογο της εποχής μας και παρόλα αυτά διακρίνεται,( όπως αναφέρει ο ίδος ο αρθρογράφος): "Επίσης, το κόμμα του Φώτη Κουβέλη έχει μία συνεπή στάση κατά της βίας και των ακροτήτων, κάτι που αποτελεί θετική συμβολή στην πολωμένη εποχή που ζούμε.."

      Ως απαισιόδοξος κρίνεται εκείνος που εμμένει σε λάθος συνταγές, αρνούμενος να αποδεχθεί τα αυτονόητα, ούτως ώστε μ'αυτόν τον τρόπο να διατηρήσει εν ισχύ τα "ζωτικά του ψεύδη".

      Ανθρώπινο, κατανοητό, αλλά λανθασμένη η εν λόγω οδός.

      Εν κατακλείδι, φίλε μου, Γιάννη
      στην πολιτική την ονομάζουμε "επικοινωνιακή τακτική" και είναι λάθος να την ανακυκλώνουμε.

      Προτιμότερη η επικοινωνούμενη πολιτική στην ουσία της, βέβαια.

      Διαγραφή
    3. Σπίθα, μία πολιτική πρόταση περιμένω να ακούσω από τον Κουβέλη και από αυτούς που τον στηρίζουν, όπως εσύ, και δεν ακούω. Πες μας, ας πούμε, τι πρέπει να γίνει με το ασφαλιστικό των υπαλλήλων της ΔΕΗ που κοστίζει πέντε φορές παραπάνω το κεφάλι απ' ό,τι οι συντάξεις του ΙΚΑ. Πες μας αν θεωρείς ότι μπορούμε να βγούμε από την κρίση με ένα κράτος που απασχολεί εκατοντάδες χιλιάδες ανειδίκευτους αργόμισθους, και αν όχι πώς προτείνεις να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα. Εγώ δεν έγραψα ότι η λύση που προτείνει ο Μάνος είναι η μοναδική δυνατή ή η βέλτιστη, έγραψα ότι είναι καλύτερη από τους χρησμούς της Πυθίας που βγάζει ο Κουβέλης και οι οποίοι ρίχνουν νερό στο μύλο του συστήματος. Και προς θεού, το τελευταίο που μπορείς να μου καταλογίσεις είναι ότι είμαι σε διατεταγμένη υπηρεσία και δεν έδωσα στη ΔΗΜΑΡ το περιθώριο να κριθεί και να δείξει αν είναι καλύτερη - από την αρχή του εγχειρήματος ήμουν από πίσω.

      Διαγραφή
  8. Κατά αρχήν: Τα σχόλια μου εκφράζουν προσωπικές μου απόψεις και μόνο.
    Σχολιάζω αραιά και που σε ορισμένα φιλικά μπλογκ, όταν με παίρνει ο χρόνος και αν...

    Εν τάχει..ορισμένες απόψεις σε όσα κρίνω αναγκαία και χωρίς παρεξηγήσεις, αγαπητέ Πολυβώτη.

    1- Προτιμώ, να δώσω περισσότερο χρόνο ( είναι πιθανόν ζήτημα διαφορετικής αντίληψης στην έννοια του "χρόνου", μεταξύ μας ) στην αλλαγή των κοινωνικών σχηματισμών που θα επιφέρουν:

    - δικαιότερα μέτρα
    - καταπολέμηση της φοραδιαφυγής
    - εξορθολογισμό και όχι την διάλυση της δημόσιας διοίκησης
    - να δουλέψουν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί και όχι τα παράκεντρα εξουσίας

    - να μην απολύονται υπάλληλλοι ( με ποιά κριτήρια, άραγε..) την ίδια στιγμή που πρόσλαμβάνονται 2000 δημόσιοι υπαλλήλοι- συμβούλοι !!! από την τρόϊκα

    - Είμαι αντίθετος στις γνωστές λογικές που δημιουργούν "κοινωνικούς αυτοματισμούς" και οδηγούν τις κοιωνικές ομάδες σε αλληλοεξόντωση.
    " Οι άνθρωποι δεν είναι αριθμοί" στην σκακιέρα οικονομικών θεωριών που έχουν αποτύχει, εν τέλει.


    2- Είναι αναποτελεσματικές οι απόψεις που οδηγούν σε μια βέβαιη και αναποτελεσματική αυξανόμενη ύφεση που δεν έχει τέλος. Τα μέτρα που προτείνει ο κ. Στέφανος Μάνος (συνοδοιπόρος και στα δύο μεγάλα κόμματα που έχουν ακέραια την ευθύνη για όσα συμβαίνουν.) έχουν αποτύχει όπου έχουν εφαρμοστεί, ως γνωστόν. Δεν ισχύουν, για την αντιμετώπιση μιας οικονομία που βρίσκεται σε ύφεση.

    3. Οι εξισωτικές απόψεις του στυλ "όλοι φταίμε" προσωπικά δεν με βρίσκουν σύμφωνο.
    Άλλη ευθύνη έχουν όσοι άσκησαν και ασκούν εξουσία, από εκείνους που την υφίστανται επί χρόνια στην πλάτη τους χωρίς ουδέποτε να την έχουν ασπαστεί.

    Τα παραπάνω είναι και ήταν πάγιες θέσεις μου, ενάντια στα παραμύθια τόσο του κρατισμού, αλλά και του νεοφιλελευθερισμου.

    Τα στοχεία που παραθέτεις είναι πλασματικά και είναι εύλογο όταν όλα τα οικονομικά στοιχεία είναι αναξιόπιστα (δεν λαμβάνεται υπόψη η τεράστια φοροδιαφυγή και η εισφοροδιαφυγή.)
    Αλλιώνεται η πραγματικότητα και επιμερίζεται αντιστρόφως ανάλογα.


    Πέραν αυτού μην παραβλέπουμε την πλήρη λεηλάτηση των ασφαλιστικών ταμείων, την μη καταγραφή των περιουσιακών τους στοιχείων καθώς και την πλήρη έλλειψη αναλογιστικών μελετών.
    --Το "δημόσιο" διαφέρει του "κράτους" και το ελληνικό κράτος χρωστά στα ταμεία, Τα ταμεία δεν χρωστάνε, τα ληστέψανε. Ψάξτο..

    Εν πάσει περιπτώσει..αυτές είναι προσωπικές μου απόψεις.( τις έχω τεκμηριώσει με στοιχεία και παλαιότερα, )

    υ.γ.
    Στο προσωπικό σάϊτ του Φ. Κουβέλη αλλά και αυτό της ΔΗΜΑΡ, πιστευώ ότι θα βρείς τις θέσεις και τις απαντήσεις σε όσα ερωτήματα θέτεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Σπίθα,

    Τις προσωπικές μας απόψεις γράφουμε όλοι βεβαίως, δεν αντιμετωπίζω κανέναν ως εκπρόσωπο κάποιου.

    Από το (1) που λες συμπεραίνω ότι: α) Θεωρείς ότι, δε βαριέσαι, ας προσλήφθηκαν τα λάθος άτομα με το λάθος τρόπο για να κάθονται (και μιλάω βεβαίως για όσους κάθονται, όχι για όλους τους ΔΥ), μπορεί να υπάρξει «εξορθολογισμός» της δημόσιας διοίκησης με το ίδιο προσωπικό και χωρίς απολύσεις· μάλιστα, φαίνεται να θεωρείς ότι είναι σε θέση η Ελλάδα να βγει από την κρίση με αυτόν τον τρόπο. Πέρα απ' το ότι αμφισβητώ το εφικτό αυτού που λες, αναρωτιέμαι γιατί το βρίσκεις δίκαιο, τη στιγμή που υπάρχει τόση ανεργία και τόση δημοσιονομική στενότητα, να μην μπορέσουν να προσληφθούν άτομα με προσόντα στο δημόσιο που μπορούν να προσφέρουν, προκειμένου να εξακολουθήσουν να εργάζονται οι αεριτζήδες των γραφείων. β) Θεωρείς ακόμα ότι όλοι οι μισθωτοί έχουν τα ίδια ταξικά συμφέροντα, και δεν πρέπει η μία κατηγορία εργαζομένων να στρέφεται κατά της άλλης. Πρόκειται για τη χειρότερη ιδεοληψία που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των ισχυρότερων συντεχνιών εις βάρος όλων των υπολοίπων.

    Για το (2), ας μας πει κάποιος επιτέλους ποια εναλλακτική υπάρχει που δε συμπεριλαμβάνει ύφεση; Τα 30δις επιπλέον δάνειο που ζητάει ο Χατζησωκράτης; Γιατί να εγκαλούνται οι υποστηρικτές του Μνημονίου για την ύφεση, όταν δεν υπάρχει κανένα άλλο πιο «αναπτυξιακό» σενάριο (πέρα από τη συντήρηση της φούσκας που λεγόταν Ελλάδα, την οποία βεβαίως κανείς δεν είναι διατεθειμένος να χρηματοδοτήσει). Επίσης, η ιδέα «να μην απολυθεί κόσμος για να μην ενισχυθεί η ύφεση» είναι τελείως λανθασμένη: αν θέλουμε να πετάει το κράτος λεφτά σε μισθούς για να συντηρείται η αγορά, μήπως θα έπρεπε να το κάνουμε με δίκαιο τρόπο, π.χ. να μην είναι μισθοί για τους (ευνοημένους) ΔΥ αλλά καλύτερα επιδόματα ανεργίας για όλους, δηλ και τους κακόμοιρους χιλιάδες ιδιωτικούς υπαλλήλους που απολύθηκαν τα τελευταία χρόνια; Βεβαίως, αυτό είναι η πρώτη, αφελής προσέγγιση: τα κεϋνσιανά οικονομικά προβλέπουν έναν μεγάλο «πολλαπλασιαστή» που σου λέει πόσες δραχμές θα ανέβει το ΑΕΠ αν ρίξει 1 δραχμή το κράτος στην αγορά. Όταν ο πολλαπλασιαστής είναι μεγάλος, τότε υπάρχει πολλαπλό κέρδος, και για το κράτος από φορολογία, από την κρατική επένδυση. Όταν ο πολλαπλασιαστής είναι κοντά στο 1, όπως στην περίπτωση της Ελλάδας, η επένδυση δεν έχει νόημα και καλύτερα τα λεφτά αυτά να μην ξοδευτούν για να κλείσουν την τρύπα του ελλείμματος (συζητάω την οικονομική πτυχή του θέματος, γιατί για την κοινωνική έγραψα παραπάνω).

    Τέλος, δε μου απαντάς για τη ΔΕΗ, αλλά μου λες γενικόλογα για τη «ληστεία των ασφαλιστικών ταμείων». Μπορείς να διευκρινήσεις σε ποια ληστεία ακριβώς αναφέρεται αυτό το σύνθημα; Σύμφωνα με έρευνα του ΟΠΑ υπό τον Ματσαγγάνη, σε ένα ανταποδοτικό σύστημα με βάση τις αποδόσεις των ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου, όλες οι κατηγορίες δημοσίων υπαλλήλων και ασφαλισμένων σε «ευγενή» ταμεία θα έπαιρναν μικρότερες συντάξεις από αυτές που παίρνουν σήμερα· αντιθέτως, οι μισοί σχεδόν ασφαλισμένοι του ΙΚΑ θα έπαιρναν μεγαλύτερες. Ποιος ληστεύει ποιον;

    Όπως βλέπεις είναι εύκολο να γενικολογείς, να εμφανίζεσαι αριστερός, και στην πράξη να στηρίζεις τις ανισότητες. Το δύσκολο είναι να βάλεις το δάχτυλο στο σημάδι από τα καρφιά, και η Αριστερά του ΦΚ έχει αποδείξει πολλάκις ότι δεν έχει καμία διάθεση να το κάνει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θεωρείς ότι, δε βαριέσαι, ας προσλήφθηκαν τα λάθος άτομα με το λάθος τρόπο για να κάθονται, μπορεί να υπάρξει «εξορθολογισμός» της δημόσιας διοίκησης με το ίδιο προσωπικό και χωρίς απολύσεις·

      Μαντεύω ότι έχουμε να κάνουμε με τη σύγκρουση δύο διαφορετικών συστημάτων αξιών, η οποία σύγκρουση καμουφλάρεται ως συζήτηση περί του πρακτέου.

      Στο ένα αξιακό σύστημα όλοι έχουν δικαίωμα να φάνε. Η προοπτική απολύσεων θέτει το αμείλικτο ερώτημα: «Κι εγώ πώς θα ζήσω χωρίς δουλειά; Πώς θα ταΐσω την οικογένειά μου; Δε λέω, δούλεψε κι εσύ, ορίστε, να σε προσλάβουμε, αλλά όχι να διώξεις εμένα για να δουλέψεις εσύ, όχι να πεινάσω εγώ για να φας εσύ».

      Στο άλλο αξιακό σύστημα το δικαίωμα στο φαΐ δεν είναι απόλυτο, αλλά εξαρτώμενο απ' τη δουλειά που προσφέρεται ως αντάλλαγμα. Η αντικατάσταση των οκνηρών και μη αποδοτικών εργαζόμενων από εργατικούς και αποδοτικούς είναι στο δεύτερο σύστημα ηθική και συμφέρουσα.

      Το κυρίαρχο αξιακό σύστημα στην Ελλάδα είναι το πρώτο, με γερά θεμέλια σ' όλη την Ανατολική Μεσόγειο. Για να επικρατήσει το δεύτερο, θα χρειαστεί μάλλον κάτι ανάλογο του Διαφωτισμού (ή της Μεταρρύθμισης) κι εκατό χρόνια. Εύχομαι οι ιστορικοί του 22ου αιώνα να βρουν ότι και το παρόν ιστολόγιο συνέβαλε στη διαφωτιστική κίνηση.

      (Ένα μικρό πρόβλημα είναι ότι Έλληνες διαφωτιστές έχουν ήδη υπάρξει – π.χ. ο Ροΐδης – χωρίς να πετύχουν και πολλά πράγματα. «Η Ελλάδα είχε αποκτήσει τον Βολτέρο της — αλλά της έλειπαν οι Γάλλοι»).

      Διαγραφή
  10. Που είναι η φοροδιαφυγή μέσα σ'όλα αυτά τα "αναλυτικά" που αποσιωπούν δεκάδες άλλες παραμέτρους ;

    Δεν γενικολογώ, Πολυβώτη

    1. Τι θα πει ΑΕΠ ; έχεις υπόψη σου; όλη η ανάλυση του κ. Ματσαγγάνη στηρίζεται σε ένα νούμερο που είναι εικονικό.

    Γεωργακόπουλος: Στο 40% του ΑΕΠ ή στα 122 δισ. ευρώ η φοροδιαφυγή

    - Alpha Bank: Παραμένει ανοιχτή πληγή η φοροδιαφυγή- Ζημιωμένοι οι συνεπείς φορολογούμενοι

    " H φοροδιαφυγή στην Ελλάδα πλησιάζει τα 30 δισ. ευρώ τον χρόνο, ποσό που υπερβαίνει το έλλειμμα του προϋπολογισμού της γενικής κυβέρνησης με βάση τις μελέτες οργανισμών όπως ο ΟΟΣΑ, το ΔΝΤ, η Τράπεζα της Ελλάδας, το ΚΕΠΕ, το ΙΟΒΕ κ.λπ.
    .. Μελέτη της Ε.Ε. δείχνει ότι την περίοδο 2000-2006 το ελληνικό δημόσιο δεν εισέπραξε το 30% του ποσού ΦΠΑ που έπρεπε να εισέλθει στο ταμείο του, ενώ μόνον για το 2006 η φοροδιαφυγή από τον ΦΠΑ εκτιμάται σε 6,5 εκατ.

    Ανισότητα *Οι ελεύθεροι επαγγελματίες στη χώρα μας εμφανίζονται να δηλώνουν μόλις το 4% του εισοδήματος φυσικών προσώπων, ενώ οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι το 74%!.

    «Η σύλληψη της φοροδιαφυγής κατά 20 δισ. ευρώ θα μπορούσε είτε να μειώσει του φόρους που καταβάλλουν όλοι οι φορολογούμενοι περίπου κατά 30%, είτε να εξαλείψει το δημοσιονομικό πρόβλημα της χώρας, είτε να επιτρέψει έναν συνδυασμό και των δύο»

    *Το 75% του φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων καταβάλλεται από το 10% των φορολογουμένων.
    * Τρία εκατομμύρια δεν καταβάλλουν κανένα φόρο!!
    ** Σε σύνολο 5,5 εκατ. δηλώσεων τα 3 εκατομμύρια δεν καταβάλλουν κανένα φόρο.

    Μόνο οι μισθωτοί πληρώνουν

    **Οι επαγγελματίες αυτοί (στη συντριπτική τους πλειοψηφία 7/10) δήλωσαν εισόδημα μικρότερο από αυτό των αγροτών που κατά μέσο όρο δηλώνουν 11.429 ευρώ!

    *Ως οι πιο πλούσιοι Έλληνες εμφανίζονται οι μισθωτοί με μέσο όρο αποδοχών 19.234 ευρώ και ακολουθούν οι συνταξιούχοι με 15.885 ευρώ..

    - Κάπως έτσι είναι λογικό το γεγονός ότι από το σύνολο των φόρων που εισέπραξε το κράτος το 52,59% το πλήρωσαν μισθωτοί και συνταξιούχοι, ενώ εισοδηματίες, εμποροβιοτέχνες και ελεύθεροι επαγγελματίες πλήρωσαν το 16%. Μισθωτοί και συνταξιούχοι φαίνεται ότι είναι οι πιο... πλούσιοι

    Μετά από όλα αυτά είναι απορίας άξιο πως οι Έλληνες εμφανίζονται να κατέχουν ακίνητη περιουσία αξίας 323 δισεκατομμυρίων ευρώ! Κάτι παραπάνω δηλαδή από το χρέος της χώρας.""

    *Συνεπώς, η φοροδιαφυγή αδυνατίζει την αναδιανεμητική ικανότητα του φορολογικού συστήματος. Η έρευνά μας διαπίστωσε ότι εξ αιτίας της φοροδιαφυγής η κατανομή εισοδήματος γίνεται πιο άνιση (κατά 3-9%), η φτώχεια εκτενέστερη (κατά 1-2%), και η προοδευτικότητα του φορολογικού συστήματος ασθενέστερη (κατά 10-24%, ανάλογα με τον δείκτη που χρησιμοποιείται).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. @Steppenwolf: Όλοι έχουν δικαίωμα να φάνε και να ζήσουν στο δικό μου αξιακό σύστημα, ακόμα και οι τελείως τεμπέληδες. Μάλιστα, το άλλο αξιακό σύστημα πέφτει σε μεγάλες αντιφάσεις (που τις βλέπω καθημερινά στην Αμερική), π.χ. πρέπει να σε βρει μεγάλο κακό (τρέλα, ατύχημα κλπ) για να δικαιούσαι φροντίδας και παροχών.

    Το ζήτημα που εγείρεται είναι ποιοι έχουν δικαίωμα σε προνομιακές θέσεις εργασίας, όπως είναι οι θέσεις των δημοσίων υπαλλήλων με τη μονιμότητα (αλλά και χωρίς τη μονιμότητα, είναι θέσεις με καλύτερο αφεντικό και μεγαλύτερη σταθερότητα). Εδώ θα ήθελε κανείς να επιλέγονται οι αξιότεροι, και μάλιστα όχι τόσο για το ηθικό του πράγματος αλλά κυρίως εξαιτίας του σημαντικού ρόλου που έχουν οι δημόσιες υπηρεσίες στη λειτουργία των πάντων. Για τους υπόλοιπους, υπάρχει η ζούγκλα του ιδιωτικού τομέα, και θα ήθελε κανείς να υπάρχουν θεσμοί κοινωνικής αλληλεγγύης, όπως το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα.

    Αλλά όπως υπονοείς κι εσύ, στην Ελλάδα το δημόσιο θεωρείται ιδιοκτησία κάποιων, και μηχανισμός κοινωνικής αλληλεγγύης για τους διαλεχτούς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλά, το ΕΕΕ είναι για να μην πεθάνεις απ' την πείνα κάτω απ' τη γέφυρα, δεν εξασφαλίζει μια ζωή με αξιοπρέπεια.

      Διαγραφή
  12. @ Πολυβώτη.

    ** Πάμε στο ΙΚΑ ; Πόσο εισφοροδιαφυγή έχει ;; έτσι πρόχειρα θα στο πω και ψάξτο γύρω στα 6 δις ευρώ μόνο για φέτος.
    Πόσο επιδοτήθηκε από την ΔΕΗ το ΙΚΑ ; 100 εκ. ευρώ !!!
    Πόσο χρωστάνε στην ΔΕΗ οι κρατικοί οργανισμοί 180 εκ. ευρω!!! Ψάξτο...

    @ Πολυβώτη είπες: "Πες μας, ας πούμε, τι πρέπει να γίνει με το ασφαλιστικό των υπαλλήλων της ΔΕΗ που κοστίζει πέντε φορές παραπάνω το κεφάλι απ' ό,τι οι συντάξεις του ΙΚΑ. "

    Ποιός το είπε αυτό ; Είναι λάθος.Ψάξτο
    Έχουν υπολογίσει μόνο τους εργαζόμενους χωρίς τους συνταξιούχους, οπότε το όποιο νούμερο βγεί πρέπει να το διαιρέσεις δια του τρία και μετά θα σου εξηγήσω ότι αυτά που μένουν είναι εκείνα που δεν έχουν αποδοθεί σε εκέινους που πλήρωναν φόρους επί 50 χρόνια ( αναλογιστική μελέτη : 3,3 ΤΡΙς οι κρατήσεις όταν ελάχιστοι πλήρωναν φόρους.!

    Επίσης άλλο να πληρώσουν και να εξορθολογιστούν οι ανισότητες (συμφωνώ) και άλλο να μην βλέπεις το δάσος και ποιοί εκμεταλλεύονται το δημόσιο πλούτο μαις χώρας. Υπάρχει ειδοποιός διαφορά.

    Είπαμε να δούμε τις σστρβλώσεις, Αυτό σημαίνει εξορθολογισμός, Δεν είπαμε να στρεβλώσουμε τα λεγόμενα μας. Ώπα, λίγο στις προσωπικές κρίσεις.

    Υ.Γ
    Ανέφερα σάιτ και δεν ενδιαφέρθηκες να τα δεις.Τα παραπάνω είναι όντως εν συντομία. Θα ήταν ανευ λόγου, νομίζω να σε παραπέμψω σε λινκ: δημόσια διοίκηση, φορολογικά και πολιτικές θέσεις που έχουν κατατεθεί τα δέκα τελευταία χρόνια.

    Υπάρχει κάποιος λόγος; Δεν έχω τίποτα να αποδείξω. χαλαρά φίλε, δεν είμαι εγώ ο αντιπάλος σου.:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. @Σπίθα, δεν κατάλαβα τι είναι εικονικό στην ανάλυση του Ματσαγγάνη.

    Τα υπόλοιπα που γράφεις περί φοροδιαφυγής συνιστούν παραβίαση ανοιχτών θυρών. Δε διαφωνεί κανείς. Έγραψα όμως επί αυτού σε παραπάνω σχόλιο: «επειδή έχω ακούσει πολλές φορές να λένε: ας καταπολεμηθεί πρώτα η φοροδιαφυγή, ας το πάρουμε χαμπάρι: σε ένα κράτος όπου οι μισοί πληρώνονται για να κάθονται ή χρηματίζονται, δε θα καταπολεμηθεί καμία φοροδιαφυγή. Τα δύο είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.» Έγραψα επίσης: «να διευκρινήσω ότι είμαι κατά οποιασδήποτε λογικής του στυλ «πρώτα να διορθώσουμε αυτό και μετά τα άλλα», που είναι η τέλεια δικαιολογία να μην αλλάξει τίποτα. Όλα μαζί θα αλλάξουν όλα αλληλένδετα είναι. Δε μου σέρβιραν ποτέ ψάρι που να βρωμάει το κεφάλι και η ουρά να είναι φρέσκια.» Ότι υπάρχουν τρόποι για να αρχίσει να χτυπιέται η φοροδιαφυγή, και ότι δε γίνονται αρκετά, είμαι σίγουρος. Αλλά αν νομίζεις ότι ο υπάρχων κρατικός μηχανισμός είναι σε θέση να ελέγξει μεγάλο κομμάτι της φοροδιαφυγής, ουρανοβατείς (ή πες μας πώς).

    Παρεπιπτόντως, θυμήθηκα να σχολιάσω τη διαμαρτυρία σου για την πρόσληψη 2000 συμβούλων από την τρόικα. Όταν οι μηχανισμοί του κράτους δε λειτουργούν, δε χρειάζεται ένα μπαϊ-πας από καινούριους, καταρτισμένους ανθρώπους για να επιτελεί το κράτος τη λειτουργία του; Τι είναι που σε ενοχλεί εδώ, ότι θίγεται η εργασιακή αξιοπρέπεια, π.χ., των ελλήνων εφοριακών;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αμα σου λέω ότι δεν υπάρχει λόγος να συνεχίσουμε;

      Δηλαδή οι όποιοι υπάλληλοι είναι συνειδητοί θα κουνάνε το κεφάλι πέρα - δώθε ή θα περιμένουν την έξωθεν σωτηρία;;

      Μην τα λες αυτά σε όσους είναι στην παραγωγική διαδικασία στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής του.
      ή έχουν αδίκως απολυθεί. Είναι κυνικό και το θεωρώ απρεπές, ας σταματήσουμε εδώ. οκ.
      Καληνύχτα

      Διαγραφή
  14. Καλά Σπίθα, «το κράτος χρωστάει στο ταμείο της ΔΕΗ» και άλλα τέτοια ευφάνταστα! Είναι το ανέκδοτο που λέει «να μου δανείσεις έξι, αλλά να μου δώσεις τρία, όποτε τρία που σου χρωστάω, τρία που μου χρωστάς είμαστε πάτσι»!

    Για τους αριθμούς, από σχόλιο του Προκοπάκη στο fb:

    Το σύνολο των εργαζομένων (υποτίθεται ότι η εργασία πληρώνει την κοινωνική ασφάλιση) στους τρεις φορείς δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 50 χιλιάδες. Αυτό μας κάνει €30.000 το κεφάλι (εργαζομένου). Αν ισχύει ο εθνικός μέσος όρος (1.6 εργαζόμενοι/συνταξιούχο), αμέσως αμέσως είμαστε στα €48.000 ανά συνταξιούχο. Αν δεν ισχύει ο εθνικός μέσος όρος σημαίνει ότι με του κόσμου τις πονηριές έχουν βρεθεί συνταξιούχοι σε μικρές ηλικίες.

    Καταλαβαίνετε τώρα τι θα πει "ευγενές Ταμείο"; Καταλαβαίνετε τώρα για ποιό πράγμα αγωνίζονται οι συνεπείς εκπρόσωποι της εργατικής τάξης;

    Το Ταμείο της ΓΕΝΟΠ (ΟΑΠ-ΔΕΗ) παίρνει από τον προϋπολογισμό €600 εκατ το χρόνο αντιπαροχή. Για 21.500 εργαζομένους αυτό μας κάνει €28.000 το κεφάλι. Κι άλλα €500 εκατ από τις εισφορές εργαζομένων και εργοδοότη άλλα €24.000 το κεφάλι. Σύνολο μόλις €52.000 κόστος ασφαλιστικών ανά εργαζόμενο. Καραουάουα!!!!
    Οι (πρώην) 5 εκατ εργαζόμενοι της χώρας βολευόντουσαν με κάπου €40 δισ. Δηλαδή, €8.000 το κεφάλι!!!

    Δίκαιη κατανομή των βαρών θα σήμαινε απλώς μείωση των παροχών ΟΑΠ-ΔΕΗ σε μόλις €37.000 ανά εργαζόμενο (ακόμη είναι 4.5 φορές πάνω από ΟΛΟΥΣ τους άλλους εργαζόμενους) και έχουμε τα €325 εκατ που λείπουν και δεν κόβονται συντάξεις και δεν ξέρω γω τι άλλο από τον κοσμάκη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τάχει πει και η Ξαφά και τόχετε σημαία
      .. μην κουράζεσαι,, και δεν είμαι υπερ αυτών των καταστάσεων.
      Απλώς αυτό που κάνεις όταν μιλάς με μένα είναι ανήθικο.
      Αν δίνεις εξετάσεις θα περάσεις :))

      υ.γ.
      Δεν πίστευα οτι είσαι τόσο τυφλός και εμπαθής, :))

      Διαγραφή
    2. Ποιός είναι ο Προκοπάκης ;; Που δουλέυει;
      Πόσα χρήματα έδωσε το ΤΣΜΕΔΕ για να ενισχύσει ιδιωτικά λόμπυ και τι έγιναν τα χρήματα από το σχέδιο (επιδοτούμενο από το κράτος με 150 εκ ευρώ;) "ΤΑΝΕΟ " ;

      Διαγραφή
  15. Μου ζήτησες να το ψάξω και το έψαξα. Τα ad hominem δεν έχουν καμία θέση εδώ. Το ποιος είναι απρεπής μπορεί νομίζω να το δει ο καθένας, άκου εκεί... εξετάσεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Επειδή στην Ελλάδα έχουμε την τάση να γενικεύουμε χωρίς να έχουμε ενημέρωση για διάφορα πρόσωπα, χαίρομαι που το άρθρο σου ξεχωρίζει τον Μάνο απ’ το συφερτό των πολικών που κυβέρνησαν την Ελλάδα. Αν και γενικά μου προκαλούν αρνητικά αντανακλαστικά οι ιδέες της φιλελεύθερης οικονομίας, έχω να παραδεχτώ ότι ο συγκεκριμένος πολιτικός - όπως πάντα έκανε - έχει πρόταση, κάτι που δεν βλέπω στους άλλους. Και έχει και κάτι άλλο: αξιοπιστία και ειλικρίνεια. Γιατί καλώς ή κακώς, αυτά που πίστευε τα έκανε ή προσπάθησε να τα κάνει. Σαν πολιτικός συγκρούστηκε με συμφέροντα, δεν έκανε ρουσφέτια και παρέδωσε έργο και ιδέες - θεωρείται ο πιο παραγωγικός υπουργός της μεταπολίτευσης. Έφτιαξε τους χωροταξικούς νόμους της Ελλάδας και μείωσε τους συντελεστές δόμησης στα κέντρα των πόλεων μετά τη χούντα - που είχαν οδηγήσει στην τσιμεντοποίηση όλης της Ελλάδας - κάτι που του στοίχησε τη βουλευτική του έδρα στις επόμενες εκλογές. Εργάστηκε για την ανάπλαση του κέντρου της Αθήνας και μιλούσε για πεζοδρομήσεις την εποχή που όλοι μιλούσαν για αύξηση των αυτοκινητόδρομων. Παρουσίασε την πρώτη ολοκληρωμένη μελέτη για την αποκέντρωση – η δεύτερη έγινε απ’ τον Τρίτση - και ξεκίνησε τις διαδικασίες για το αεροδοδρόμιο των Σπάτων, το μετρό, τη γέφυρα του Ρίου, την Αττική οδό, την κινητή τηλεφωνία. Σαν υπουργός οικονομικών ήταν ο μόνος στην μεταπολίτευση που μας έφερε πρωτογενές πλεόνασμα. Επιπλέον είχε βγάλει τη zeimens απ’ τον ΟΤΕ, η οποία βέβαια επέστρεψε αργότερα. Θέλω να καταλήξω ότι τουλάχιστον αξίζει να ακούμε τις προτάσεις του, ανεξάρτητα αν συμφωνούμε ή διαφωνούμε μ’ αυτές.
    Και κάτι άλλο στο οποίο θα συμφωνήσω με το άρθρο σου: ο λαϊκισμός δεν είναι Αριστερά. Γιατί κι αυτό το έχουμε μπερδέψει. Είναι απαράδεκτο κάποια κόμματα - με πρώτο και καλύτερο τον Τσίπρα - να χρησιμοποιούν αυτόν τον όρο για να δημαγωγούν σε βάρος του μέλλοντος της χώρας.

    Φοίβος Κομνηνός

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Φοίβο,

    Μία από τις μεγάλες χαρές του ιστολογείν είναι ότι συναντάς ανθρώπους με τους οποίους μοιράζεσαι τον ίδιο τρόπο σκέψης, ή που μπορούν να συμπληρώσουν τα γραφόμενά σου, πολύ πιο ταιριαστά απ' ό,τι αν περιοριζόσουν στον κύκλο των γνωστών σου. Αυτή τη χαρά μου έφερε το σχόλιό σου και σ'ευχαριστώ!

    Ο δημόσιος διάλογος διεξάγεται στο επίπεδο του φαντασιακού. Υποθέτω ότι σε κάποιο βαθμό αυτό συμβαίνει παντού, αλλά νομίζω ότι στην Ελλάδα η απόσταση μεταξύ ιδεολογίας και πραγματικότητας είναι πολύ μεγαλύτερη απ' ό,τι συνήθως στις δυτικές χώρες. Έτσι, το να κατεβαίνεις στους δρόμους μαζί με τον πρόεδρο της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ είναι «αντίσταση» ενώ το να ενστερνίζεσαι προτάσεις του Μάνου για ταχεία εξάλειψη του ελλείμματος είναι «νεοφιλελεύθερη λαίλαπα». Το ότι το πρώτο στηρίζει κάποιους προνομιούχους που τους πληρώνουν οι φορολογούμενοι (=μισθωτοί, στην Ελλάδα), ενώ το δεύτερο θα μας βγάλει γρηγορότερα από την κρίση ώστε να σταματήσουν να πέφτουν οι μισθοί, δεν ενδιαφέρει σχεδόν κανέναν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Κι εγώ σ’ ευχαριστώ. Και θα ήθελα να συμπληρώσω ότι καλά θα κάνουν τα κόμματα που δηλώνουν ότι εκπροσωπούν την αριστερά να σταματήσουν τις συνθηματολογίες που παραπέμπουν στο όχι του 40 και να επικεντρωθούν στην ουσιαστική κριτική των κυβερνητικών επιλογών που μας οδήγησαν εδώ που φτάσαμε. Δεν μπορούν να μας πουν για παράδειγμα ότι οι «σκληρές» διαπραγματεύσεις που κάνουν με την τρόικα γίνονται με μόνο σκοπό να εξηπηρετήσουν και να διατηρήσουν - το κατά δύναμιν - τα δικά τους προνόμοια και αυτά της κλίκας τους; Τί ποιο απλό απ’ αυτό; Ακόμα και η τρόικα έχει φρίξει μαζί τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Υ.Γ Επειδή αντιλαμβάνομαι ότι έχω μια τάση να προτρέχω, να συμπληρώσω ότι οι απόψεις σου με βρίσκουν σύμφωνο. Κι επιπλέον, βρίσκω πάντα ενδιαφέρον να συνδιαλέγομαι με ανθρώπους που έχουν κριτική σκέψη και δεν προσκολούνται σε ιδεολογικά στερεότυπα.

      Φοίβος Κομνηνός

      Διαγραφή
    2. @ Πολυβώτης
      Μετά από το τελευταίο μου σχόλιο έκανες έβγαλες αυθαίρετα συμπεράσματα που δεν προκύπτουν από
      τις θέσεις μου και δεν εκφράζουν.

      Δηλαδή επειδή δεν συμφωνώ με τις απόψεις του κ. Μάνου, εσύ έβγαλες το συμπέρασμα (;) ότι ταυτίζομαι με λογικές που δεν με αφορούν και ατά προέκταση μάλιστα, θέωρησες ότι όσοι δεν συμφωνούν με τις παραπάνω απόψεις ( που παρουσίασες) τότε αυτοί ταυτίζονται !!...με το πλήθος από τις παθογένειες που ταλανίζουν την ελλάδα !

      Υπάρχουν ως γνωστόν και άλλες απόψεις, πέραν του διπόλου ( Μάνος ή λαϊκισμός) που φέρεται να υποστηρίζεις.

      Εκτός αν νομίζεις ότι οι απολύσεις αποτελούν την πανάκεια και την αυτόματη λύση, όλων των προβλημάτων.

      Όντως δεν πιστεύω σε μαγικές λύσεις, σε "θεολογικές απόψεις" αλλά ούτε έχω ανάγκη από τάχα ιδεοληψίες που αρνούνται έως και οι "πατέρες της ελεύθερης αγοράς".

      Επίσης δεν ταυτίζομαι και με καμία άποψη που υποστηρίζει τον κρατισμό.

      Μεταξύ των δύο αυτών θέσεων υπάρχουν και άλλες απόψεις που καμία τους, προς το παρόν, δεν αποτελεί πανάκεια.

      Σου απέδειξα ότι οι απόψεις των κκ. που ανέφερες δεν είναι σωστές, με τα μαθηματικά και απλά στοιχεία.

      Από αυτές τις απόψεις μέχρι τα απέναντι άκρα που αυτοβούλως στράφηκες, ετσιθελικά (σαν σε μονόλογο ενός ιεροκήρυκα) ...ε υπάρχει μεγάλη απόσταση.

      Δεν υπάρχει λόγος να μονολογείς μιας και δεν υπάρχει επικοινωνία και δεν αρέσκομαι όταν η συζήτηση παίρνει ένα τέτοιο οπαδικό τέμπο.

      Υ.Γ.
      Λάθος μου που σχολίασα, ( είχα την αίσθηση ότι "ακούς" τις αντίθετες απόψεις , αλλά διαπιστώνω ότι έκανα λάθος.)

      Διαγραφή
    3. Σπίθα, μαθηματικά και απλά στοιχεία είναι το «ποιος είναι ο Προκοπάκης»; Ή το «δίνεις εξετάσεις»; Αν έχεις απόψεις και στοιχεία, γράψε τα και θα τα ακούσω. Αν μπήκες για να βρίσεις, θα λάβεις και την αντίστοιχη απάντηση (αν και πολύ ευγενέστερα).

      Διαγραφή
  19. Δεν έχω καμία διάθεση για διαξιφισμούς, αν είναι δυνατόν , να πιστεύεις ότι θα σε βρίσω.

    δεν υπάρχει λόγος για παρόμοιες αντιδικίες,.Αυτό σου είπα.

    Δεν έχουμε τίποτα να πούμε, πέραν αυτών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Σπίθα

    Επ’ αφορμή του σχολίου σου περί οπαδικού τέμπο, θα ήθελα να κάνω κι εγώ κάποια σχόλια:
    1. Το να συμφωνείς με κάποιον δεν σημαίνει ότι οπαδοποιείσαι.
    2. Αναφερόμενος παραπάνω στο Στέφανο Μάνο τον τοποθέτησες – λανθασμένα κατά τη γνώμη μου – στην κατηγορία των πολιτικών που συνέβαλαν στο χάλι που περνάει σήμερα η Ελλάδα, κάτι που το συναντώ συχνά και το θεωρώ άδικο. Επειδή ο περισσότερος κόσμος, μεταξύ των οποίων κι εγώ, δεν έχει τη δυνατότητα να γνωρίζει τα πεπραγμένα του κάθε πολιτικού που πέρασε απ’ την Ελλάδα, θεωρώ πρέπον αυτός που έχει κάποια – θετική ή αρνητική – γνώση για πρόσωπα που αναφέρονται και που ζητούν να τα ψηφίσουμε να ενημερώνει, μπας και κάποτε καταφέρουμε να ξεφύγουμε απ’ τους πολιτικούς ρήτορες και να αναλάβουν άνθρωποι που είναι κατάλληλοι να μας δώσουν διέξοδο στην κρίση. Και η δική μου άποψη είναι ότι το θέμα των προσώπων υποβαθμίζεται μπροστά στις ιδεολογικές τάσεις. Χανόμαστε στις θεωρίες και ξεχνάμε το πόσο σημαντικό είναι το ποιος προτείνει αυτό που προτείνει και το τι αξιοπιστία έχει ο λόγος του. Για να το κάνω πιο σαφές, υπάρχει μια κινέζικη παροιμία που λέει « άσπρες γάτες, μαύρες γάτες, το σημαντικό είναι να πιάνουν ποντίκια». Βέβαια δεν ταυτίζομαι απόλυτα, υπάρχει και ο αντίλογος.
    3. Αναφέρεις ότι υπάρχουν διαφορετικές θέσεις και απόψεις που είναι ικανές να μας βγάλουν από την κρίση. Δεν είμαι σε θέση να το αμφισβητήσω αλλά εμένα μέχρι στιγμής απ’ τα Ευρωπαϊκής κατεύθυνσης κοινοβουλευτικά αριστερά κόμματα δεν με έπεισε ούτε ο Κουβέλης, ο οποίος αλλιώς ξεκίνησε και αλλιώς εξελίχτηκε, ούτε ο Τσίπρας - ο γνωστός νοσταλγός του έπους της αντίστασης - ο οποίος απ’ ό,τι κατάλαβα θεωρεί ότι η χρεοκοπία, πέραν της αναβίωσης του ένδοξου παρελθόντος, θα μας φέρει σε ευημερία, ανάπτυξη και όλα τα καλά συνεπαγόμενα αυτής - κοινώς, μια χαρά θα είμαστε αν χρεοκοπήσουμε, ένα γλέντι.
    Και για να κλείσω την παρένθεση, εμένα δεν με έπεισαν, όχι γιατί είμαι γνώστης των οικονομικών – γιατί δεν είμαι – αλλά γιατί γενικώς δεν έχουν πρόταση. Δηλαδή απ’ τον Κουβέλη πέραν απ’ το ΕΣΠΑ και το σχέδιο Μάρσαλ δεν έχω ακούσει τίποτε άλλο και απ’ τον άλλον το αφήνω ασχολίαστο. Δηλαδή όλα μια χαρά. Επώδυνα μέτρα θα έχουμε; Κι αν έχουμε ποια θα είναι αυτά; Να μας τα πουν. Και δεν φτάνει μόνο αυτό, η κριτική τους στην κυβερνιτική πολιτική είναι μια σειρά από γενικότητες και αοριστίες οι οποίες περιλαμβάνουν αντιμνημονιακές ρητορίες που αναπαράγουν την κυβερνητική προπαγάνδα – για όλα φταίει η τρόικα και οι τοκογλύφοι. Και επειδή βαρέθηκα να ακούω τα περί Γερμανικής κατοχής και βλακείες, για να διατηρήσουν το πελατειακό κράτος και να μην ακουμπήσουν τα συνδικάτα διαπραγματεύονται τόσον καιρό τα κόμματα της συγκυβέρνησης και μάλιστα με σθένος εναντίον των θέσεων της τρόικας, για να μπορέσουν να ξαναβγούν – και όχι μόνο – καθηστερώντας ό,τι έχει πολιτικό κόστος και θίγει συμφέροντα και ωθώντας μας στη χρεοκοπία. Και αντί η αριστερή αντιπολίτευση να τα καταγγέλει αοριστολογεί. Γιατί ο Μάνος το κάνει και όχι τα κόμματα της αριστεράς με τις δικές τους σοβαρές προτάσεις; Εν τέλει πως να πιστούμε ότι αυτά τα κόμματα αξίζουν την ψήφο μας;

    Φοίβος Κομνηνός

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. @ Fibos Komninos

    - Εξέφρασα μια αντίθετη άποψη που βασίζεται σε μια αντικειμενική οικονομική θεωρία.

    "Η ύφεση αντιμετωπίζεται, κατά πρώτον, με την μέθοδο της φορολογικής διέυρυνσης"

    Τα μέτρα που προτείνουν το αντίθετο είναι καταδικαστέα. (Δεν το λέω εγώ, μόνο εγώ..)

    Η συνέπεια του κ Μάνου στις απόψεις του ( στην οποία, σωστά αναφέρεσαι ) δεν αμφισβητείται.
    Αμφισβητείται, όμως, η λογική του εκείνη που οδηγεί στην άυξηση της ύφεσης και στον πλήρη μαρασμό της οικονομίας.

    Οι απόψεις των κ.κ. Προκοπάκη και Ματσαγγάνη, στις οποίες ήμουν και είμαι αντίθετος χαρακτηρίζονται από "συνεκδοχές" και "σχήματα κατεξοχήν", αφού παραβλέπουν ολοσχερώς το στοιχείο της φοροδιαφυγής και εισφοροδιαφυγής που είναι το κυρίαρχο σε παρόμοιες αναλύσεις.

    Ισχυρότερη πρόταση είναι αυτή της φορολογικής διεύρυνσης και δεν έχει άδικο η αριστερά που την προτείνει.

    Αναφέρθηκα στον εξορθολογισμό της δημόσιας διοίκησης ( χρόνια μιλώ γι'αυτό) και αυτό συμπεριλαμβάνει φυσικά και τα ευγενή ταμεία.

    Τελειώνοντας θα συμφωνήσω μαζί σου ότι ο οπαδός δεν χαρακτηρίζεται από την συνφωνία η την διαφωνία. Χαρακτηρίζεται από το αν χρησιμοποιεί μεθόδους της υποφοράς και της ανθυποφοράς σε επιχειρούμενη συζήτηση.

    Σας ευχαριστώ κ.Φοίβο Κομνηνέ που μου δώσατε την ευκαιρία για ένα τελευταίο σχόλιο έστω και αν τυχαίνει να διαφωνώ μαζί σας στο βασικό πολιτικό επίδικο και όχι σε παρελκόμενα που προσωποποιούν και αποπροσανατολίζουν, κατά την γνώμη μου

    Καλή σας νύχτα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

      Διαγραφή
    2. Για την επανάληψη του προσβλητικού χαρακτηρισμού θα αποφύγω να απαντήσω.

      Για τα παρελκόμενα που προσωποποιούν και αποπροσανατολίζουν δεν το κατάλαβα. Αν εννοείς ότι χρησιμοποίησα τα ονόματα των πολιτικών αρχηγών για να χαρακτηρίσω κόμματα, χωρίς να συμπεριλάβω τις διαφορετικές τάσεις, τότε για το πρώτο σκέλος έχεις δίκιο. Επιπλέον, το να διαφωνούμε δεν το θεωρώ πρόβλημα. Και θα πρέπει επίσης να παραδεχτώ ότι κάποιες φορές έχω τάσεις να υπερβάλω και ότι σαφώς υπάρχουν σοβαρές απόψεις στα αριστερά κόματα όπως και αξιόλογοι άνθρωποι. Δεκτή τέτοιου τύπου κριτική. Αυτό που δεν υπάρχει είναι μια ολοκληρωμένη πρόταση για να βγούμε από την κρίση. Εννοώ στη συνολική στάση του κόμματος και όχι από μεμονωμένα πρόσωπα.

      Πέραν αυτού – αν δεν κάνω λάθος πρέπει να είσαι μέλος ή υποστηριχτής του ΔΗΜΑΡ, αν κάνω λάθος διόρθωσέ με - η εξυγίανση του φορολογικού μηχανισμού θα χρειαστεί τουλάχιστον 3 χρόνια για ν’ αρχίσει ν’ αποδίδει. Και φαντάζομαι ότι αυτό είναι το θετικό σενάριο αν λάβουμε υπόψειν την κατάσταση που επικρατεί στο Ελληνικό δημόσιο. Δεδομένου ότι το ΔΗΜΑΡ έχει ταχθεί κατά του μνημονίου – και συνεπώς και του δανείου που το συνοδεύει - ποια εναλλακτική έχει προτείνει για την αντιμετώπιση της στάσης πληρωμών;

      Διαγραφή
    3. @ Fibos Komninos

      Τα "παρελκόμενα που προσωποιούν"..κ.λ.π. δεν αφορούσαν ούτε στα σχόλια σου, ούτε εσένα, κ. Φοίβο Κομνηνέ.

      Αφορούσαν τον διαχειριστή του εν λόγω blog που μετέφερε την συζήτηση σε προσωπικό επίπεδο επικαλούμενος ολοσχερώς φανταστικά και ψευδή γεγονότα που παραποιούν τις γνωστές μου θέσεις και απόψεις.

      Για το πολιτικού μέρος που αφορά στα μεταξύ μας σχόλια θα μου επιτρέψεις ( με όλη μου την καλή διάθεση, ειλικρινά,) να μην συνεχίσουμε.

      θα μπορούσα υποθέτω να συζητούσα μαζί σου, οποτεδήποτε και οπουδήποτε εκτός από παρόν blog.

      Επαναλαμβάνω ότι σχολίασα στο παρόν ποστ χωρίς καμία διάθεση μετωπικής ή και προσωπικής αντιπαράθεσης. Αντ'αυτού, με έκπληξη, είδα τον 'μετρημένο" και ήπιο ( από τα παλιά) Πολυβώτη, να ενδύεται ένα κομματικό και μαχητικό μανδύα που δεν με αφορά, στο ελάχιστο. Δικαιώμα του, δηλαδή,

      Δεν διαθέτω κομματική ταυτότητα, ούτε καταθέτω κομματικά φρονημάτα, γενικότερα, πόσο μάλλον εδώ.

      Επίσης να σε ευχαριστήσω για την δική σου, ομολογουμένως, καλή διάθεση.

      Χιαρετώ σας και ευχαριστώ, για την φιλοξενία των σχολιων μου.

      Διαγραφή
    4. "Η ύφεση αντιμετωπίζεται, κατά πρώτον, με την μέθοδο της φορολογικής διέυρυνσης"

      Τα μέτρα που προτείνουν το αντίθετο είναι καταδικαστέα. (Δεν το λέω εγώ, μόνο εγώ..)


      Μα στην περίπτωση της Ελλάδας δεν έχουμε να κάνουμε με σκέτη ύφεση, αλλά με φούσκα, με πυραμίδα, με κομπίνα Ponzi που σταμάτησε να χρηματοδοτείται απ' έξω, δηλαδή στην περίπτωσή μας να δανειοδοτείται. Έχουμε πρωτογενή ελλείμματα να κλείσουμε.

      Έπειτα η φορολογική διεύρυνση έγινε πανθομολογουμένως με κοινωνικά άδικο τρόπο, δηλαδή τους νέους φόρους τους πληρώνουν πάλι οι συνεπείς φορολογούμενοι, δηλαδή αυτοί που είχαν πληρώσει και τους παλιούς.

      Διαγραφή
  22. Θα σταθώ σε μερικά σημεία μόνο, μάλλον ως αφορμή παρά ως κρίση. Οι θέσεις για άμεσες δράσεις του κράτους (πχ απολύσεις ή διαρθρωτικές αλλαγές) ουσιαστικά είναι κενές περιεχομένου. Για να μην παρεξηγηθώ δεν είμαι ενάντια ούτε θα κατηγορήσω μόνο το λαϊκισμό, το πελατειακό κράτος κλπ. Η πολυνομία και η γραφειοκρατία είναι τόσο μεγάλη που από μόνη της στέκεται ανάχωμα σε όποια μεταρρύθμιση επιδιώκεται. Ουσιαστικά έχουμε ανάγκη από μία μεγάλη νομικής φύσης προσπάθεια συμπύκνωσης των νόμων και περιορισμού των διατάξεων (ακόμα έχουμε διατάξεις από το Μεσοπόλεμο, sic).

    Από την άλλη, το άρθρο και γενικά μάλλον πολλοί της ΔΗΜΑΡ μένουν επιθετικά κριτικά κατά του ΣΥΡΙΖΑ. Μάλιστα οι αυστηρότεροι δεν προέρχονται από το χώρο του ΣΥΡΙΖΑ. Η εμμονή αυτή όχι μόνο λειτουργεί πολωτικά (με κακές μελλοντικές επιπτώσεις) και δεν απλώνεται σχεδόν καθόλου στο συμπαγές εκλογικά ΚΚΕ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. ο πιο σιγουρος δρομος οριστικης χρεωκοπιας ειναι να απολυσει κανεις 400000 ανθρωπους. Λιγουτσικο μυαλο θελει κ.πολυβωτη. ηδονιστης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Δυστυχώς δεν έχουμε μυαλό κύριε ηδονιστά. Έχουμε όμως επιχειρήματα, μπήκατε στον κόπο να τα σκεφτείτε εσείς που έχετε μυαλό;

    @Δείμο: Δεν είναι κενές περιεχομένου οι διαρθρωτικές αλλαγές. Ασφαλώς και θέλουν εξειδίκευση, αλλά το ερώτημα που θέτει το άρθρο είναι ποιος είναι διατεθειμένος να κάνει διαρθρωτικές αλλαγές, διότι η επίκληση των μεταρρυθμίσεων χωρίς ειλικρινείς προθέσεις δεν έχει νόημα. Η εμμονή σου στην υπαρκτή Αριστερά μου είναι ακατανόητη, πρέπει να ομολογήσω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το πρόβλημα στη γενικότητα αυτή είναι ότι κανείς δεν αρνείται μεταρρυθμίσεις. Απλά όλοι διαφωνούν στην κατεύθυνσή τους.

      Δεν είναι θέμα αν εμμένω στην αριστερά ή όχι. Αλλά πώς μπορεί να βρεθούν διάσπαρτα τμήματά της σε μία κοινή γραμμή βελτίωσης της κοινωνίας (παρά τις διαφορές). Και η επιθέσεις του ενός προς το άλλο κομμάτι, κλείνει όλες τις πόρτες.

      Διαγραφή

Politics, math and more...

Ένα ιστολόγιο.